முனியாண்டி ராஜ்.

Saturday, August 9, 2008

வானவில்லின்
எட்டாவது வண்ணம்
நீ !
கவிதைகளில் சிக்காமல்
வழுக்கிவிழும் வார்த்தைகள் மாதிரி !
கண்ணுக்குத் தெரியாமல்
உன்
வண்ணங்கள்.......

No comments:

Post a Comment

அலை

அலையென நினைத்தவரெல்லாம்
அடித்துச் செல்லப்பட்டனர்....
சுனாமி என்று சொன்னபிறகும்
முதுகு சொறிந்து கொண்டிருந்தால்
முகவரி காணாமல்தானே
போகும்..

புதிய நட்புகளின் போர்வையில்
பழைய புழுக்கள்
குளிர்சாதன அறைகளில்
கோப்புகள் மேயும்
முகங்களை மட்டும் தொலைத்தவர்கள்
பாதங்களைத் தேடுகிறார்கள்...

கூன் விழுந்தவன்
உடைந்து விழுவான்
என்றா நினைப்பது
கேள்விக்குறிகள் நிமிர்ந்தால்
ஆச்சரியக்குறிகள் தானே உருவாகும்
இதற்கா அதிர்ச்சியாவது ?

ஒவ்வொரு வரலாறும்
புரட்சியில் தானே உருவாகும்
பூக்களைப் பறிப்பவர்கள்
தென்றலுக்குச் சொந்தமா என்ன ?
புயல் கிளம்பினால்
புழுகு மூட்டைகள் தாங்குமா ?

கேள்விக்குறிகள் தான்.....
என்ன செய்வது ?
புயல் புறப்படும் போது
ஆச்சரியக்குறிகளாய் நிமிர்கின்றன ....

அழிவு

இருபதில் அழிவதாய்
உனக்குச் சம்மதமில்லை..
எனினும்
உனக்கு நீயே
கொள்ளி வைத்துக் கொள்கிறாய்...

பொழுது போக்க வந்த
சினிமாவும்....சி டீ யும்
உனது
பள்ளிக்கூடமாகிவிட்ட பிறகு
பள்ளிக்கூடங்கள்
உனக்கு அன்னியமாகிவிட்டன..

போதைக்குள் மனதையும்
மனசுக்குள் வெறுமையும்
சுமந்து கொண்டு
ஓர் எதிர்காலத்தை நோக்கி
நீ பயணிக்கப் போகிறாய்..

உனது எலும்புகளைக் கேட்டுப்பார்
உனக்குள் இருக்க
அவற்றிற்கு விருப்பமில்லாமல் போயிருக்கலாம்
உனது நரம்புகளைத் தொட்டுப்பார்
இரத்தம் சுமக்க வந்தவை
இராசாயணங்களுக்குள் தோய்ந்து போயிருக்கலாம்

தூக்கம் சுகம்தான் நண்பனே
விழிக்க மறுத்தால்
அது மரணமாகி விடலாம்
அறிவுரைகளை நீ புறக்கணித்த பிறகு
மரண மொழிகளில்தான்
உன்னிடம் பேச வேண்டியிருக்கிறது

இருபதில் எழலாம்
எழுபதில் முடியாது
நண்பனே !!!!